Titicacameer: waar Peru en Bolivia in elkaar overgaan

Titicacameer

Van álle reizen die ik tot nu heb gemaakt, heb ik sowieso een ding geleerd: ik hou van meren. En dan in het bijzonder van bergmeren. Tijdens mijn rondreis door Peru kon ik mijn hart ophalen: ik ging naar het beroemde, immens grote en intens blauwe Titicacameer, het hoogste meer ter wereld.

Bijna vier kilometer boven zeespiegel en met een oppervlakte van ruim 8000 km² is het Titicacameer het hoogste commercieel bevaarbare meer ter wereld. Het is er koud, het water is er intens blauw en Peru gaat er ongezien over in Bolivia of andersom. Het meer kent in beide landen een heleboel eilanden en op de eilanden is de tijd lijkt het honderden jaren stil blijven staan. Met een boot kun je het Titicacameer bezoeken en een bezoekje brengen aan de inheemse stammen op de eilanden. Leuk!

 

TITICACAMEER BEZOEKEN

WAAR DE TIJD IN PERU EN BOLIVIA STIL IS BLIJVEN STAAN

 

Het Titicacameer is het grootste meer van Zuid-Amerika, de baai van Maracaibo in Venezuela niet meegerekend, want dat is officieel een baai en geen meer. Maar dat is niet de enige bijzonderheid van het Titicacameer. Het meer ligt op de grens van Peru en Bolivia en terwijl je over het meer vaart, zou je zomaar ongemerkt de grens kunnen oversteken. Het meer is blauwer dan blauw en thuis voor verschillende inheemse bevolkingsgroepen die op de vele eilanden in het meer wonen en leven. Een bezoek aan een paar van die eilanden is echt een must.Plattegrond Titicacameer

 

Titicacameer bezoeken: Puno in Peru

Om vijf uur ‘s ochtends stopt de bus van Peru Hop aan de kant van de weg. Ik open mijn ogen, kijk op de klok en bedenk me dat we in Puno zijn aangekomen. Het was al laat toen ik gisteravond uit Cusco vertrok richting deze plaats aan de grens met Bolivia en ik heb hier een bijzonder doel: het Titicacameer bezoeken. Puno is een stadje in Peru aan de rand van het meer. Ik stap uit, aan de overkant van de weg kunnen we – mijn medepassagiers en ik – een ontbijtje scoren voordat we gauw weer verder gaan richting het meer.

Met een slaperig hoofd stap ik even later weer uit de bus en laat ik me bewonderen over de stilte van het meer. Een paar mensen uit de bus praten tegen me, terwijl ik daar eigenlijk geen zin in heb. Ik reis altijd alleen en zo ook nu en dat is juist omdat ik plekken als dit helemaal kan absorberen als er niemand om me heen is. Ik hou niet van afleiding, ik hou van voelen, van het ervaren en het in me opnemen. Desalniettemin is het gezelschap wél heel gezellig en stappen we van de bus in een bootje. Op naar de eerste stop van vandaag: de Uros eilanden.

Overnachten in Puno? Boek je kamer bij Booking.com.

 

Drijvende eilanden op het Titicacameer: de Uros eilanden

De Uros eilanden zijn, ondanks dat de bewoners gereed staan om ons toeristen op te vangen waardoor het bezoek een vooropgezet smaakje krijgt, ongeveer de bijzonderste eilanden die ik ooit heb gezien. Ze horen officieel bij Peru en ze zijn door mensenhanden gemaakt. De Uros, een indianenstam die al leefde ver voordat de Inca’s bestonden, hebben de eilanden gebouwd als toevluchtsoord voor de Inca’s. Honderden jaren geleden dus en anno 2018 leven de Uros nog steeds op dezelfde manier. Met een ietwat moderne twist.

Hoe de Uros eilanden dan zijn gemaakt? Welnu. Het riet dat langs de oevers van het Titicacameer groeit wordt geplukt en zo in elkaar gevlochten dat het oersterk wordt. Zelfs zo sterk dat het de ondergrond van een bewoonbaar eiland is en er zelfs huizen van worden gebouwd. De bodem van de ongeveer 40 eilanden wordt elke drie jaar vervangen, of beter gezegd, er komt elke drie jaar een laag bovenop om de stevigheid te garanderen. De eilanden drijven, maar zijn wel verankerd aan de bodem, zodat de bewoners niet plots ‘s ochtends aan de andere kant van het meer wakker worden.

Ik zet voet aan wal op twee Uros eilanden en neem een kijkje in de huisjes van de bewoners. Ieder huisje heeft zijn eigen functie. Sommige zijn om te slapen, eentje dient als keuken en er is ook een badkamer. Best onvoorstelbaar dat er nu nog steeds mensen zo primitief leven als op de Uros eilanden, but then again, ik heb zelf zo ongeveer al mijn spullen van de hand gedaan, dus ik vind het eigenlijk geweldig. Met een bootje varen we met twee Uros-dames naar het volgende Uros eiland.

 

Het eiland van de Inca’s: Isla del sol

Na het bezoek aan de Uros eilanden gaat de journey verder. Omdat de volgende stop een eiland aan de kant van Bolivia is, gaan we met de boot eerst terug naar Puno. Over land steken we de grens over, wisselen we onze soles in voor bolivianos, halen we stempels in onze paspoorten en draaien we de wijzers van onze klokken een uurtje verder. Aan de andere kant van de onzichtbare, maar wel degelijk bestaande grens op het Titicacameer ligt een ander bijzonder eiland: Isla del Sol.

Vanuit de Boliviaanse plaats Copacabana stappen we op een ander bootje om richting het zonne-eiland te gaan. Het bijzondere aan Isla del Sol is dat de legende zegt dat de Inca-indianen en dus hun hele stam hier hun oorsprong kent. En dat is nogal wat. Los van het feit dat het rotsachtige eiland een plaatje voor het oog is wordt het zonne-eiland overspoeld door Inca-ruïnes. De geschiedenis aan je voeten op Isla del Sol. Beauty Isla del Sol

 

Titicacameer bezoeken: blijf er overnachten

Het is zónde dat ik maar een paar uurtjes op Isla del Sol blijf. Je kunt er overnachten en eigenlijk wil ik nog langer blijven op deze bijzonder plek die zo hoog ligt in het Zuid-Amerikaanse binnenland, maar ik heb m’n busticket richting La Paz al geregeld. Wil je echt een unieke en onvergetelijke ervaring op het Titicacameer? Blijf dan een nachtje slapen op een van de eilanden. ‘s Avonds zie je de zon ondergaan en ‘s ochtends komt ie weer op, terwijl jij op bijna 4000 meter hoogte in dromenland bent geweest. Als je besluit een paar dagen op het Titicacameer te blijven kun je nog meer bijzondere eilanden bezoeken zoals Taquile en Amantani. Je gaat er back to basic en kunt er overnachten bij mensen thuis en dat is het allerbijzonderst.

Meer weten over overnachten op het Titicacameer en de eilanden Taquile en Amantani? Lees dan dit leuke artikel van Yvonne van der Laan: Titicaca, meer dan Uros alleen.

 

Hoe kom je bij het Titicacameer?

In Peru:

In Peru is de haven van het Titicacameer in de plaats Puno. Er rijden verschillende bussen vanuit de grotere plaatsen zoals Arequipa en Cusco. Busmaatschappij Cruz del Sur is een zeer goede en betrouwbare maatschappij en zij rijden met nachtbussen tussen de steden. Ook Peru Hop is een goede maatschappij; zij werken anders dan de meeste maatschappijen. Bij Peru Hop kun je je eigen reis en schema samenstellen door verschillende ritten te reserveren. Zo reisde ik van Cusco met de nachtbus naar Puno en vervolgens met de volgende bus van Puno naar Copacabana in Bolivia. Bij de grensovergang stapte ik over van een bus van Peru Hop op een bus van Bolivia Hop; de ‘zelfde’ maatschappij, maar in een ander land.

In Boliva:

In Bolivia ligt de haven van het Titicacameer in Copacabana. Ook in Bolivia rijden er bussen tussen de grote plaatsen en Copacabana en in een uurtje of vier ben je van La Paz in Copacabana. De meest voor de hand liggende maatschappij is Bolivia Hop. Je kan reserveren voor verschillende aansluitende bussen en zo kun je je eigen reis en reisschema samenstellen en dat werkt heel prettig. Ik reisde zelf vanuit Peru naar het Titicacameer, stak de grens over bij Puno/Copacabana en ging na mijn bezoek aan het meer met een bus van Bolivia Hop meteen door naar La Paz.

Weten hoe grensovergang  in z’n werk gaat? Lees dan deze: Grensovergang Titicacameer: zo werkt het.

 

Info over het Titicacameer bezoeken:

  • Het Titicacameer ligt op bijna 4000 meter hoogte en is daarmee het hoogst commercieel bevaarbare meer ter wereld;
  • Het Titicameer is ruim 8000 km² groot en is daarmee het grootste meer van Zuid-Amerika;
  • De naam Titicaca stamt uit de Inca-taal Quechua en betekent grijze poema. Titi is poema en caca is grijs. Caca spreek je uit als kgakga; zou je het uitspreken als kaka, dan zeg je poep in het Spaans;
  • De Boliviaanse marine oefent op het Titicacameer sinds ze de kust zijn verloren aan Chili tijdens de Salpeteroorlog;
  • Het Titicacameer is licht zout. Het water van het meer wordt aangevoerd door rivieren en verdampt grotendeels in het meer. Het kleine beetje water dat afgevoerd wordt gaat via de rivier Desagaudero naar het veel zoutere Poopomeer en mondt uit op de zoutvlaktes van Bolivia. Hier verdampt alle water en blijft het zout achter (bron: Wikipedia);
  • Hoe het mogelijk is dat het Titicacameer zo hoog ligt? Het meer mondt niet uit op zee of op een oceaan, waardoor de rivieren die het water aan- en afvoeren zich niet hebben kunnen splijten en het water dus op het meer blijft/is blijven liggen (bron: Wikipedia).

 

Meer Peru? Lees ook:

Meer Bolivia? Lees ook:

 

Dit artikel bevat affiliatelinks.

 

ALLE ARTIKELEN OVER PERU >

ALLE ARTIKELEN OVER BOLIVIA >

4 Reacties

  1. Beantwoorden

    Gerrit Mulder

    21 november 2018

    Hoi Kim
    Wat kun jij je ervaringen en belevenissen toch heerlijk wegschrijven. Super tof om te lezen 👍😉😘
    Nog heel veel reisplezier. Geniet ervan !
    Grtz. Gerrit Mulder

    • Beantwoorden

      Kim Annemarie

      21 november 2018

      Hi Gerrit, dank je wel! Het was echt een toffe ervaring! En het woord ‘wegschrijven’ bewijst dat we collega’s waren 😊😊😊

  2. Beantwoorden

    Sylvia

    21 november 2018

    super gaaf om al je avonturen weer te lezen! blijf genieten!

    • Beantwoorden

      Kim Annemarie

      21 november 2018

      Dank je, Sylvia en supertof dat je telkens weer komt lezen 😊

LAAT EEN REACTIE ACHTER

RELATED POSTS

ReizenReizen