Van citytrip tot strand: Moeder-dochter trips

moeder dochter trips

Het is vanaag moederdag! De tweede moederdag zonder mijn lieve moeder. Vorig jaar januari overleed ze. Zomaar. Zo'n dag als vandaag is extra bijzonder om aan haar te denken. En dan denk ik automatisch aan ál die geweldige reizen die we samen maakten.

Het waren er een heleboel, moeder dochter trips. Van stedentripjes naar een Europese stad tot dagjes treinen door Nederland en haar bezoekjes op Curaçao toen ik daar woonde. We gingen echt heel vaak weg samen en nu dat ze er niet meer is kijk ik daar zo ontiegelijk fijn op terug. Op reis ben je uit je dagelijkse leven en sleur. Je bent onspannender, rustiger en je hebt andere gesprekken met elkaar dan thuis aan de keukentafel. Alsof je elkaar op een heel andere manier leert kennen.

 

MOEDER DOCHTER TRIPS

OP REIS MET JE MOEDER. DIT ZIJN TIPS VOOR LEUKE MOEDER DOCHTER REIZEN

Toen mijn moeder eind november 2015 werd opgenomen in een hospice omdat ze nog maar een paar weken te leven had was ik zo ongeveer onafgebroken bij haar. Toen we ‘s nachts een extra bed in haar kamer zetten waar ik in kon slapen grapten we dat dit nog eens iets anders was dan een hotelbed. Het deed zo zeer, zo intens veel pijn om daar te zijn, wetende dat ze ziek was, niet meer beter zou worden en gauw zou doodgaan dat we er wel soms een grapje tegenaan moesten gooien. Het was anders ondraaglijk.

Maar het was niet eens onwaar wat we zeiden. Want we maakten heel wat tripjes samen en sliepen dan altijd bij elkaar op de kamer. Soms een lang weekend, soms maar een nachtje, we ondernamen van alles met elkaar. Mijn vader overleed al toen ik nog maar elf was en zo ontstond er een band tussen ons die anders misschien ook wel was ontstaan, maar dan toch op een iets andere manier misschien. Anyway, het maakt niet uit. De reizen die we samen maakten zijn echt priceless. Het zijn gemaakte herinneringen en ze helpen me elke dag om met haar dood om te gaan.

Ik leef met pijn, alsof ik een chronische aandoening heb. De scherpe randjes gaan er misschien steeds meer af, maar het blijft zeer doen. Er gaat niet één dag voorbij dat ik het niet voel. Afscheid nemen van haar toen ze nog leefde was moeilijk, haar zien sterven was bijna niet te doen en verder leven zonder haar is als elke dag opnieuw een battle field. Sommige dagen gaan beter dan de andere, maar het is en blijft loodzwaar.

 

Op moeder dochter reis

De reizen die we samen maakten, de gesprekken die we hadden en gewoon de momenten die we deelden als we over Curaçao reden, als we ergens na een lange dag slenteren neerploften om koffie te drinken, tijdens spontane etentjes of voordat we gingen slapen zijn echt zo waardevol en helpen mij enorm om verder te gaan zonder haar. Het is zo belangrijk geweest, alles. Ik kan met geen duizend woorden uitleggen hoe het me helpt en zij me steunt om haar dood te verwerken. Postuum.

Ik snap heus dat niet iedereen zo’n band heeft met z’n ouders. Ik heb vriendinnen die werkelijk nooit iets leuks doen met hun moeder (of vader). Dat voelt soms echt alsof ik onzichtbaar ben, alsof ze mij en mijn verhaal niet zien en dat doet pijn, bovenop alles wat ik sowieso al voel. Maar ik snap ook dat iedereen z’n eigen verhaal heeft. Maar toch. Iets in me wil je inspireren. Aansporen om te gaan. Om het te doen. Om haar mee te nemen op reis. Op moeder dochter reis. Je leert elkaar dan pas echt kennen.

 

Op reis met je moeder

Dus. Heb jij een leuke band met je moeder (of vader)? Heb je het geluk dat ze er nog is en in je leven is? Neem haar dan mee op reis. Omdat je elkaar op een andere manier leert kennen. Meer als mens, op een meer gelijkwaardige manier. Niet als moeder dochter, maar gewoon als twee vrouwen die op een bepaald moment in elkaars leven zijn gekomen. Je denkt misschien dat je forever hebt, je denkt dat je nog wel tijd hebt en dat het jullie niet zal overkomen, maar de werkelijk is dat je dat niet weet. Wat je wel weet is dat je er nu bent. Nu. En zij ook. Dus ga het doen. Niet morgen of volgend jaar. Maar nu. The time is now.

‘Cause you never think that the last time is the last time. You think there will be more. You think you have forever. But you don’t.

Voor mijn moeder en mij is het nu te laat. Ze is er niet meer. Nieuwe reizen maken met haar kan ik niet meer. Nieuwe herinneringen maken evenmin. En dat doet zo zeer dat ik het soms helemaal niet kan voelen, maar dan denk ik aan alle mooie dingen die we samen deden en hoe bevoorrecht ik ben dat ik had haar heb gehad. En dat geeft me kracht om verder te gaan. Zij geeft me die kracht. Zonder haar. Want in m’n hart is ze altijd bij me. En op moederdag denk ik éxtra veel aan haar.

 

Inspiratie voor moeder dochter reizen?

  • Een dagje treinen door Nederland. Mijn moeder en ik deden dat al toen ik nog op de middelbare school zat. In de zomervakantie een dagje met de trein naar een stad, welke stad dan ook. Van noord naar zuid, we zijn overal geweest;
  • Een Europese stedentrip. Transavia, Ryanair, Easyjet; er zijn een heleboel airlines waarmee je voor een prikkie naar ergens in Europa kunt vliegen;
  • Dagje wellness. In de sauna, de jacuzzi, lekker eten, massages, alles. Hoe heerlijk om dat samen met je moeder te doen, eventueel in combinatie met een overnachting of een stedentrip;
  • Een verre reis. Ik had mijn moeder nog willen meenemen naar New York of naar een exotische bestemming, hoewel ze daar niets van moest weten. New York wel, maar Thailand of Mexico echt niet. Toch weet ik zeker dat ze het geweldig had gevonden. 

 

De moeder dochter trips van mij en m’n mam:

moeder dochter trips Wenen

Mam en ik in Wenen 2012

Mam en ik in Rotterdam 2013

In Brussel 2011

Mam en ik in Londen 2010

Mam en ik in Valencia 2014

In Kopenhagen 2013

Mam en ik in Sevilla 2015

Mam en ik in Sevilla 2015

De foto’s zijn expres geblurred. Mam wilde niet op internet.

 

Meer Kimspiratie? Lees ook:

Meer reisinspiratie? Lees ook:

 

MEER REISINSPIRATIE >

6 Reacties

  1. Beantwoorden

    Marga

    15 mei 2017

    Geweldig mooi geschreven Kim.
    Je had een lieve moeder die helaas te vroeg overleden en te veel heeft mee gemaakt.
    Een bijzondere en lieve zus!

  2. Beantwoorden

    Wendy

    28 mei 2017

    Kim, wat fantastisch dat je dit doet en het zo kan opschrijven. De emotie die erachter zit is zeker voelbaar tussen de regels door! Je moeder kan in het echie niet met je mee. Maar ze reist wel met je mee, in je hart! Heel veel plezier tijdens je reizen en geniet , ik blijf je volgen!. Prachtig!

    • Beantwoorden

      Kim Annemarie

      4 juni 2017

      Wauw Wendy! Dank je wel!

  3. Beantwoorden

    Roxy

    7 juni 2017

    Wat een leuk artikel! Ik herken dit, sinds mijn 13e ga ik regelmatig met mijn moeder samen op reis, en sinds ik een tijd in Australië heb gezeten, gaan we de hele wereld over samen:). Echt een aanrader!

    • Beantwoorden

      Kim Annemarie

      8 juni 2017

      Super Roxy. Fijn dat jij ook zoveel met je moeder reist. En dan ook gewoon de hele wereld over. Heel bijzonder en vooral blijven doen!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

RELATED POSTS