En weer onderweg! Op naar Midden-Amerika

Midden-Amerika

Het is weer zover: ik ben weer onderweg! Het is al voor de zoveelste keer dat het bijna niet meer bijzonder is - maar toch heus wel! - en het inpakken van die tas wordt steeds een beetje makkelijker en tóch weegt ie gewoon weer 15 kilo. Hóé dan?

En dat terwijl ik naar een regio ga waar nagenoeg altijd de zon schijnt en ik mijn dagen dus vooral op slippers en in korte broek ga doorbrengen, maar je kunt er niet genoeg bij je hebben natuurlijk. Momenteel zit ik in een airporthotel bij Schiphol, omdat in het oosten des lands wonen en op dinsdagochtend om half 10 vliegen écht geen goeie combi is en kan ik me nog totaal niet voorstellen dat ik over een paar uurtjes weer in een zinderend warm oord ben. En toch is het zo. Ik ga weer op reis!

 

En de bestemming is…

Waar de reis dan naar toe gaat? In mijn vorige artikel had ik het er al over, maar nog even voor de duidelijkheid: morgenochtend om half 10 vlieg ik naar… Mexico! Een van die landen die al sinds mensenheugenis op mijn bucketlist-tussen-aanhalingstekens-want-ik-doe-helemaal-niet-aan-bucketlists staat en die ik dus echt al heel lang wil bezoeken, maar waar het nog nooit van kwam. Net als bijvoorbeeld Cuba of Indonesië is Mexico zo’n land waar ik al tijden door gefascineerd ben en wat hoog op mijn wensenlijstje staat. En nu ga ik er echt naar toe!

Lees ook: 2019 here I come! – mijn (reis)plannen.

Maar het blijft niet alleen bij Mexico. Want na een rondreis van een week of twee langs inheemse Maya-tempels in Yucatán ga ik door naar Belize en na een weekje chillen (en werken) in Belize ga ik door naar Guatemala. Het land van de 37 vulkanen, tempels, een heel oude, antieke én een heel bijzondere koloniale stad waar het verleden en het heden op verschillende plekken door elkaar lopen en dat lijkt me een enorme bijzonderheid.

Sowieso lijkt heel Midden-Amerika me heel bijzonder en hoewel ik opmerk dat ik die term wel echt heel vaak gebruik, blijf ik hem noemen, want ik meen het oprecht. Overal valt natuurlijk wel iets bijzonders te vinden, maar ik weet nu al dat ik bij elke inheemse toestand me ga afvragen: hoe zou het hier nu zijn als de Spanjaarden nooit voet aan land hadden gezet? Dat is natuurlijk een vraag waar je nooit antwoord op krijgt, want ze zetten zo’n 500 jaar geleden namelijk wél voet aan land en het verhaal is gegaan zoals het is gegaan, but what if?

 

De wereld is van iedereen

Die vraag wordt overigens ook enorm getriggerd door wat er momenteel aan de hand is in de wereld. Landen zijn bedacht door mensen; er is geen koe op deze wereld die weet in welk land hij graast, hij graast gewoon. En hij loeit. Of hij nou in Spanje, Mexico of Nederland loeit, zijn loei klinkt overal hetzelfde. En dat is fascinerend, want ‘we’ zijn altijd zo druk met het ‘beschermen’ van ‘ons’ land en onze identiteit, terwijl die dingen niet meer dan verzinsels zijn van onze eigen mind. Met het woordje ‘we’ bedoel ik de mensheid in zijn geheel en met het woordje ‘ons’ bedoel ik ook de mensheid in zijn geheel.

Hoe meer ik reis, hoe fascinerender ik dat allemaal vind, want de mens bevindt zich overal ter wereld en die wereld is van iedereen, los van waar je geboren bent en dus zou iedereen overal mogen zijn waar hij of zij maar wil zijn. Het is iets van alle tijden dat de mens zich verplaatst, want we zijn nou eenmaal geen bomen. Hoewel de een zich gewortelder voelt dan de ander – waar dat ook is – zijn we dat niet écht en dat zorgt soms voor conflicten, maar ook heel vaak tot mooie samensmeltingen en laten we dat vooral gewoon accepteren zoals het is. Maar goed, misschien moet ik hier maar eens een keer apart over schrijven, want het is echt heel interessant hoe je kijk op de wereld verandert als je veel reist.

 

Twee maanden

In totaal ga ik overigens weer zo’n twee maandjes weg en ik ga ervan uit dat ik voor deze drie plekken niet de volle tijd nodig heb, dus wat ik na Guatemala ga doen is nog een heel grote verrassing. Hoewel… ik heb natuurlijk wel een paar ideetjes, maar ik heb besloten om het pas te beslissen als ik ter plekke ben. Ook iets wat ik heb geleerd van al het reizen: spontane acties maken alles leuker. Want als je handelt vanuit ingevingen die plots in je opkomen, ontstaan de állermooiste dingen. Niet alleen op reis overigens, maar gewoon altijd en overal.

Goed, ongeveer twee maanden Midden-Amerika dus. Op Maya-tempel-tocht, naar stranden met wuivende palmen en helderblauw water, aapjes kijken in de jungle, vulkanen beklimmen en mensen ontmoeten. Ik heb er zin in! Wanneer ik weer in Nederland ben, weet ik niet exact, maar het zal ergens eind maart zijn. Nog zoiets fijns, op pad gaan zonder retourticket. Nergens aan vast zitten. Gewoon gaan en ondergaan. Heerlijk weer op reis!

Dan als laatst: heb je tips? Over Mexico? Guatemala? Belize? Of tips over andere landen? Plekken die ik écht niet mag missen of overslaan? Laat het me weten in een reactie hieronder of neem contact met me op. En volg me ondertussen via Facebook en voorál via Instagram, want daar post ik echt vaak en veel en zo hoef je niets te missen. Joejoe!

2 Comments

  1. Beantwoorden

    Jolande

    6 februari 2019

    Hoi Kim,

    Veel plezier geniet en door Henin an.

    Ga je verhalen volgen.

    Groet Jolande

    • Beantwoorden

      Kim Annemarie

      7 februari 2019

      Ha Jolande, wat leuk! Dank je wel, ok heanig an doon! Kim

LEAVE A COMMENT

RELATED POSTS