Kim Nijmeijer

Op wereldreis! De wereld ontdekken en erover schrijven. Ik doe het al een tijdje en begin 2018 hakte ik de knoop door: ik besloot op wereldreis te gaan. Niet onafgebroken, want thuis is het veel te fijn, maar gewoon in etappes. Zo kan het ook.

Waarom ik zo graag reis? Ik groeide op in Denekamp en kende niet veel meer dan dat. Altijd voelde ik al dat ik weg wilde. Toen ik twintig was, ging ik ein-de-lijk. Ik woonde vervolgens vijf jaar op Curaçao. Had een relatie met een Argentijn en woonde ook vijf maanden in zijn prachtige Zuid-Amerikaanse land. Ik besefte het toen niet. Nog niet. Ik wilde alleen maar terug naar Nederland. Terug naar waar ik vandaan kwam. Niet per se naar Twente, maar wel naar Nederland. En dus ging ik. Maar ik kwam terug en… het werd nooit meer hetzelfde.

Ik heb geleerd dat het niet uitmaakt waar je bent, je moet er zelf wat van maken.

Nu al ruim tien jaar geleden. Het duurde minstens twee jaar en flink wat haperingen voor ik goed en wel weer gesetteld was. Maar het lukte en ben nog iedere dag dankbaar voor alle strubbelingen. Zij hebben mij laten zien dat het nergens alleen maar goed is en dat het nergens alleen maar slecht is. Ik heb geleerd dat het niet uitmaakt waar je bent; je moet er zelf wat van maken. En ik leerde dat ik in mijn eentje tot véél meer in staat ben dan ik ooit had gedacht.

In de afgelopen jaren heb ik heel veel gereisd. Op dit moment heb ik zo’n 35 landen bezocht. Sommige landen staan wel in mijn paspoort, maar heb ik niet écht bezocht, zoals Paraguay. En sommige landen en plekken bezocht ik meer dan eens, waaronder CuraçaoDuitslandSpanje, Italië, Parijs en Buenos Aires. Het gaat om de beleving. Barcelona is compleet anders dan Andalusië of Ibiza en toch allemaal in Spanje. En Rome en Venetië zijn weliswaar beide Italiaans, maar niet bepaald hetzelfde. De diversiteit maakt het leuk.

Begin 2018 heb ik het roer omgegooid en besloot ik het jaar in het teken te zetten van reizen.

Wanneer ik dan reis? Toen ik nog een fulltime baan had, knipte en plakte vakantieperiodes zo aan elkaar, zodat ik zo vaak mogelijk op pad kon. Soms maar een week, soms ook langer. Maar begin 2018 heb ik het roer omgegooid. Ik voelde me niet meer goed – mijn moeder was overleden (en mijn vader ook) – ik ging in haar huis wonen en mijn werk reorganiseerde. Het had een grote impact op mijn gemoed. Ik realiseerde me dat het zo niet langer kon. Want ik was niet door diezelfde moeder ooit in de wieg gelegd om me ellendig te voelen. En het werk was sowieso niet mijn ding.

En dus zegde ik mijn baan op! En besloot ik begin 2018 voor onbepaalde tijd op reis te gaan. Hoppa. Ik verkocht mijn huis en als ik mijn twee schattige nichtjes niet had gehad, was ik waarschijnlijk onafgebroken de wereld over gereisd. Hoe ik het dan doe? Ik kom tussendoor telkens gewoon terug en wissel alles af. Zo ben ik toch nog geregeld bij ‘mijn mensen’, terwijl ik niet meer een echt thuis heb.

Ik reis gewoon in mijn eentje trouwens. Dat deed ik al veel vaker. Ik twijfelde zeker wel eens of ik wel moest gaan, maar uiteindelijk ging ik gewoon. Zo ging ik alleen naar Costa Rica, huppelde drie dagen in mijn eentje als een dolle door Dubai, vertoefde vijf dagen in mijn uppie op Koh Tao, Thailand, maakte een rondreis van twee weken door Andalusië, maakte roadtrips door Toscane en de Algarve en toefde heerlijk alleen een weekje op het prachtige Griekse eiland Zakynthos.

Meer weten over mijn wereldreis? Alle reisdagboekverhalen vind je hier!

Waar ik sinds mijn Grote Beslissing ben geweest? Ik maakte twee rondreizen door Zuid-Amerika, Midden-Amerika, een roadtrip door Europa, was in totaal acht weken in Italië en ben momenteel al een paar maanden in Amsterdam. En hoewel Europa fantastisch is vond ik Mexico, Argentinië, Chili, Peru, Colombia en Bolivia toch wel echt de toppunten. En dan ook nog richting Azië. Want ook daar valt nog zoveel te ontdekken. Hoe meer je reist, hoe meer je wíl reizen!

Waar ik al ben geweest? Hier vind je mijn bestemmingen.

Ondanks dat ik veel reis, ben ik ook graag gewoon thuis.

Ik ben trouwens Kim. ‘Thirty-something‘ zeggen sommigen als je ze naar hun leeftijd vraagt. Maar ik durf er best voor uit te komen dat ik inmiddels 37 ben. Wáár blijft de tijd? Of is dat juist een uitspraak voor mensen van een bepaalde leeftijd? Ik kom uit Denekamp, woonde dus op Curaçao en in Argentinië en nu woon ik even nergens (hoewel: als ik in Denekamp ben verblijf ik bij mijn broer en schoonzus en ik ben dus al een tijdje in Amsterdam). Ondanks dat ik veel reis en ik officieel geen huis meer heb, ben ik toch ook graag gewoon thuis. Dichtbij mijn broers, hun meiden en mijn lieve nichtjes. En mijn vriendinnen.

Mijn ouders zijn allebei overleden. Mijn vader vroeger al – ik zat nog op de basisschool – en mijn moeder nog niet zo lang geleden. Haar ziekte en haar overlijden hebben er enórm bij mij ingehakt. Ik word nooit meer de persoon die ik voor die tijd was. Ik was altijd al wel steveig en onafhankelijk, maar na haar overlijden kan ik werkelijk alles aan. Er is iets in mij verschoven, er is een bepaalde poort opengegaan, waardoor ik tot mijn keuzes kom en die gaat nooit meer dicht. Er wordt me vaak gevraagd of ik niet bang ben. Maar dat ben ik niet. Toen ik hoorde dat mijn moeder dood zou gaan, was ik bang. Daarna heb ik nooit meer angst gevoeld.

Verder geniet ik enórm van het leven en van alles wat er op mijn pad komt. Ik plan niks. Mijn leven bestaat vanuit mijn hart en niet vanuit mijn hoofd. Van een wijntje, een dagje strand, een goed gesprek met een gelijkgestemde, een avondje dansen. Een dagje oppassen op mijn nichtjes doet altijd wonderen, voor een reep chocola kun je me ‘s nachts wakker maken en ik vind het heerlijk om auto te rijden. ‘s Ochtends drink ik liefst koffie en dan gitzwart en overdag vind ik het heerlijk om ergens in een koffietentje in de stad neer te strijken. Ik hou ook van groene thee, vanilleyoghurt, van buiten de deur eten, van de lente, terrasjes, lekker in de tuin met een goed boek, bloemen en een heerlijk zonnetje.

Wil je meer weten? Over mij en mijn leven? Hier vind je mijn dagboekverhalen, waarin ik schrijf over wat me bezig houdt en hoe ik in het leven sta. Persoonlijk, open, oprecht en soms met een randje. En hier lees je trouwens over hoe mijn travelbug is ontstaan.

En dan tot slot. Welkom op mijn blog! Ik hoop dat je geïnspireerd raakt door mijn leven, mijn verhalen, ervaringen en avonturen. Meer weten? Neem gerust contact met me op en volg me op social media.

Welkom bij Kim around the World!