Kim Nijmeijer

Ik ben op wereldreis! Niet onafgebroken, maar 2018 staat in het teken van nog meer van de wereld ontdekken dan ik al deed.

Waarom ik zo graag reis? Ik groeide op in Denekamp en kende niet veel meer dan dit. Altijd voelde ik al dat ik weg wilde. Toen ik twintig was, ging ik ein-de-lijk. Ik woonde vervolgens vijf jaar op Curaçao. Had een relatie met een Argentijn en woonde ook vijf maanden in zijn prachtige Zuid-Amerikaanse land. Ik besefte het toen niet. Nog niet. Ik wilde alleen maar terug naar Nederland. Terug naar waar ik vandaan kwam. Niet per se naar Twente, maar wel naar Nederland. En dus ging ik. Maar ik kwam terug en… het werd nooit meer hetzelfde.

Ik heb geleerd dat het niet uitmaakt waar je bent, je moet er zelf wat van maken.

Nu al tien jaar geleden. Het duurde minstens twee jaar en flink wat haperingen voor ik goed en wel weer gesetteld was. Maar het lukte en ben nog iedere dag dankbaar voor alle strubbelingen. Zij hebben mij laten zien dat het nergens alleen maar goed is en dat het nergens alleen maar slecht is. Ik heb geleerd dat het niet uitmaakt waar je bent; je moet er zelf wat van maken. En ik leerde dat ik in mijn eentje tot véél meer in staat ben dan ik ooit had gedacht.

In de afgelopen jaren heb ik heel veel gereisd. Op dit moment heb ik 27 landen bezocht. Niet bijzonder veel, nog geen achtste deel van de hele wereld. Maar ik ben niet van de afvinklijstjes. Sommige landen staan wel in mijn paspoort, maar heb ik niet écht bezocht, zoals Paraguay. En sommige landen en plekken bezocht ik meer dan eens, waaronder vooral Spanje, Italië, Parijs en natuurlijk Duitsland. Het gaat om de beleving. Barcelona is compleet anders dan Andalusië of Ibiza en toch allemaal in Spanje. En Rome en Venetië zijn weliswaar beide Italiaans, maar niet bepaald hetzelfde. De diversiteit maakt het leuk.

Begin 2018 heb ik het roer omgegooid en besloot ik het jaar in het teken te zetten van reizen.

Wanneer ik dan reis? Tot voor kort had ik een fulltimebaan bij een bank. Ik knipte en plakte vakantieperiodes zo aan elkaar, zodat ik zo vaak mogelijk op pad kon. Soms maar een week, soms ook langer. Maar begin 2018 heb ik het roer omgegooid. Ik voelde me niet meer goed – mijn moeder was overleden, ik ging in haar huis wonen en mijn werk reorganiseerde. Het had een grote impact op mijn gemoed. Ik realiseerde me dat het zo niet langer kon. Want ik was niet door diezelfde moeder ooit in de wieg gelegd om me ellendig te voelen.

En dus zegde ik mijn baan op! En besloot ik 2018 in het teken te zetten van reizen. Ik zette mijn huis te koop – inmiddels verkocht – en als ik mijn twee schattige nichtjes niet had gehad was ik waarschijnlijk het hele jaar weg gebleven. Hoe ik het dan wel doe? Ik kom tussendoor telkens gewoon terug. Een paar weken reizen en weer een paar weken thuis. Zo is 2018 voorbij voor ik er erg in heb.

Ik reis gewoon in mijn eentje trouwens. Dat deed ik al veel vaker. Ik twijfelde zeker wel eens of ik wel moest gaan, maar uiteindelijk ging ik gewoon. Ik reisde alleen naar Costa Rica, huppelde drie dagen in mijn eentje als een dolle door Dubai, vertoefde vijf dagen in mijn uppie op Koh Tao, Thailand, maakte een rondreis van twee weken door Andalusië, Zuid-Spanje, maakte roadtrips door Toscane en de Algarve en toefde heerlijk alleen een weekje op het prachtige Griekse eiland Zakynthos.

Hoe 2018 er reistechnisch gezien uit ziet? Dat lees je hier!

Een rondreis door Zuid-Amerika, IJsland, een roadtrip door Europa, de Transmongolië Express, om maar wat te noemen. Er komen vast ook nog een aantal Europese citytrips bij. En misschien nog wel meer in Azië als ik er toch eenmaal ben na de lange treinreis. Het punt is, hoe meer je reist, hoe meer je wil reizen. Het lijkt wel onverzadigbaar. Dus een bucketlist hou ik altijd. Nieuwsgierig? Wat dacht je van Colombia, Mexico, Cuba en Peru? Of Canada, West-USA of Zuid-Afrika? Of gewoon Zwitserland? Mallorca, Madeira, Sicilië en Sardinië. Kroatië, Slovenië en andere Oost-Europese landen. Of Australië en Nieuw-Zeeland? Indonesië, Japan of Zuid-Korea?

Oké, genoeg! Ik hou al op! Er zijn nog zóveel plekken te ontdekken. Waar ik wel ben geweest?

Hier vind je een aantal van mijn bestemmingen.

Ondanks dat ik veel reis, ben ik ook graag gewoon thuis.

Ik ben trouwens Kim. Inmiddels de 35 jaar aangetikt. Wáár blijft de tijd? Of is dat juist een uitspraak voor mensen van een bepaalde leeftijd? Ik kom uit Denekamp, maar nu mijn huis verkocht is, woon ik even nergens. Ondanks dat ik veel reis en ik officieel geen huis meer heb, ben ik toch ook graag gewoon thuis. Dichtbij mijn broers, hun meiden en mijn lieve nichtjes. En mijn vriendinnen.

Mijn ouders zijn allebei overleden. Mijn vader vroeger al – ik zat nog op de basisschool – en mijn moeder nog niet zo lang geleden. Haar ziekte en haar overlijden hebben er enórm bij mij ingehakt. Ik word nooit meer de persoon die ik voor die tijd was. Ik was altijd al sterk en onafhankelijk, maar na haar overlijden kan ik werkelijk alles aan. Als ik alleen reis wordt me vaak gevraagd of niet bang ben. Nee. Ik ben niet bang, nee. Toen ik hoorde dat mijn moeder dood zou gaan, was ik doodsbang. Daarna heb ik nooit meer angst gevoeld.

Wil je meer weten? Hier lees je over hoe mijn travelbug is ontstaan. Neem ook eens een kijkje op www.kimannemarie.nl. Mijn persoonlijke blog waar ik al tien jaar stukjes schrijf over mijn leven.

En dan tot slot. Welkom op mijn reisblog! Welkom bij Kim Around the World! Ik hoop dat je geïnspireerd raakt door mijn leven, mijn verhalen, ervaringen en avonturen. Meer weten? Neem gerust contact met me op en volg me op social media.