10 Oktober: Het is vandaag de dag van Curaçao!

Iedereen die wel eens op Kim Around the World te vinden is, weet dat Curaçao in mijn hart zit. Ik woonde er ooit vijf jaar. Ik werkte er, studeerde er (ook af) en ontmoette er mensen van over de hele wereld. Curaçao is sinds 2010 een autonoom land binnen ons koninkrijk en dat wordt vandaag gevierd. Maar wat betekent dat nu eigenlijk?

Leestijd: 5 minuten.

Tijdens mijn studie aan de Universiteit van Curaçao (toen nog Curaçao van de Nederlandse Antillen (UNA) geheten) scoorde ik hoge punten met het vak Social and Economic Developments of the Region. De naam zegt het al. Economische en sociale ontwikkelingen van de Caribische regio. Van de oorspronkelijke bewoners, tot de ontdekking van Columbus en van kolonisaties tot nu. Welke bevolkingsgroepen er in de regio hebben gewoond en hoe zij zich verhouden tot elkaar. En hoe vervolgens Afrika, Zuid-Amerika en Europa samensmelten op één klein stukje eiland, waardoor de geregeld de vraag werd gesteld: Wie is nou eigenlijk de echte Curaçaoënaar? Hoe verhoudt het eiland zich tot de andere Nederlandse Antillen? En tot Aruba? En wat heeft Nederland er eigenlijk nog mee te maken?

 

Complex Curaçao

Als de geschiedenis en de bestuurlijke verhoudingen van je land zo complex en ingewikkeld zijn, dan is het logisch dat erop die vragen niet direct antwoorden gegeven kunnen worden. Als je als eiland onderdeel bent van een land dat uit vier andere eilanden bestaat en dat autonoom is binnen het koninkrijk van een land dat 8.000 kilometer verderop ligt, dan is het erg lastig te bepalen waar je nu eigenlijk bij hoort. Bij alles, maar ook bij niks. En bij velen gevoelsmatig zéker niet bij Nederland.

Tijdens mijn jaren op het eiland (tussen 2002 en 2007) werd er in 2005 een referendum gehouden over de status van Curaçao. De bevolking kon zich uitspreken over de gewenste staatkundige toekomst van het eiland. Maar krap 4% wilde dat alles bleef zoals het was (dus deel blijven uitmaken van de Nederlandse Antillen), terwijl bijna 68% stemde voor autonomie binnen het koninkrijk. In 2009 was er een volgende referendum waarin 52% van de stemmers autonomie wilde.

Bijna 5% wilde in 2005 zelfs complete onafhankelijkheid (Bron: Wikipedia). En hoewel het zou betekenen dat alle banden met Nederland en het lelijke verleden verbroken zouden worden, is het eiland te klein om zelfstandig te zijn. Venezuela ligt op maar 75 kilometer afstand van Curaçao en binnen no time zou het eiland in handen komen van dit armoedige, slecht georganiseerde en agressieve Zuid-Amerikaanse land.  Venezuela moet je niet willen. Gewoon niet. Nooit. En gelukkig is dat besef er.

 

Onwetend

Ik voelde mij tijdens de lessen soms best een beetje een buitenstaander. Omdat de materie mij eigenlijk niet aanging. Ik kwam uit Nederland, uit een Twents dorpje nota bene, dat mijlenver afstaat van het leven op Curaçao. Het land waar ik vandaan kwam is stabiel, in het rijke West-Europa. Waar geen armoede, oorlog of geweld bestaan. Bovendien weet ik waar ik van afstam. Ik ben een germaan. Zo blank als blanke vla. Een beetje rossig zelfs. Er zit niets anders door mijn bloed dan dat. Punt. Saai eigenlijk. En toch ben ik best knap.

Maar juist daarom luisterde ik aandachtig tijdens de lessen. Omdat ik dingen hoorde die ik niet wist. Zie nou maar, dacht ik. Wij Nederlanders weten eigenlijk niets van Curaçao. Voor ‘ons’ is het een vakantieparadijs waar de zon altijd schijnt, waar het water altijd blauw is en waar het altijd warm is. Nederlanders komen alleen maar om te genieten van het mooie weer in luxe hotels en vakantieparken. Er wordt vooral veel genomen, maar weinig teruggegeven. Er is weinig interesse voor de bevolking of voor de geschiedenis van het eiland.

 

Bestuurlijke relaties Curaçao

Terwijl wij Nederlanders juist in die geschiedenis een enorme rol hebben gespeeld. Toch heb ik nog nooit tijdens een geschiedenisles op mijn Nederlandse basis- en middelbare school het woord Curaçao (of bijvoorbeeld Suriname) horen vallen. In Nederland wordt er nauwelijks aandacht besteed aan dit deel van ons koninkrijk, waardoor er geen kennis overgedragen wordt (waarom eigenlijk niet?). Mensen blijven zo in onwetendheid.

Het is dan ook niet gek dat de kloof tussen Nederlanders en Curaçaoënaars (en andere Caribische delen van het koninkrijk) heel groot is. Dat wat je niet kent, kun je niet begrijpen. En dat wat je niet begrijpt, zal nooit dichtbij je komen, al zou je er vijf keer per jaar op vakantie gaan in een all inclusive hotel.

Het vak was voor mij een enorme eyeopener en ik begrijp heel goed dat Curaçao in 2010 besloot om zich los te wreken uit de toenmalige bestuurlijke relaties. Maar hoe zat en zit het dan eigenlijk? Als ik zeg dat het land Nederlandse Antillen in 2010 is opgeheven, dan weet ik zeker dat menig Nederlander nu gaat googelen om te controleren of dat echt zo is. De meesten weten het niet, terwijl het nog maar zeven jaar geleden is. Curaçao werd op 10 oktober 2010 een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Aruba was dat al sinds de jaren ’80. Sint Maarten werd ook een autonoom land en Bonaire, Saba en Sint Eustatius werden bijzondere gemeenten van Nederland. Het land de Nederlandse Antillen werd op die dag opgeheven.

 

Autonomie

De definitie van autonoom is volgens juridischwoordenboek.nl: zelfstandig, op zichzelf staande entiteit; zonder bemoeienis van buitenaf kunnen handelen. Een Nederlandse provincie of een gemeente is dat bijvoorbeeld ook met dat verschil dat Curaçao een land is.

Geen onafhankelijk land dus, maar wel een land. Geen onderdeel meer van de Nederlandse Antillen, waarin Curaçao bekneld zat tussen vier andere eilanden, maar gewoon op zichzelf. Als zichzelf. Een op zichzelf staand land, dat zonder bemoeienis van buitenaf kan en mag handelen. En dat wordt al zeven jaar gevierd!

 

Dag van Curaçao

10 oktober is sinds 2010 de Dag van Curaçao. De vlag wordt gehesen en er wordt gefeest. Critici vinden dat er niets te vieren valt. Een enkeling vindt de huidige autonome status zelfs een stap terug in de mate van zelfbeschikking ten opzichte van de invloed van Nederland. Om eerlijk te zijn weet ik er momenteel te weinig van om een oordeel over de huidige status en situatie te vormen. Ik woon er volgende maand al tien jaar niet meer. Feit is dat Curaçao nog steeds bij Nederland hoort. Willem Alexander is óók de koning van Curaçao. En daar mag hij best een beetje trots op zijn.

De vlag kan uit! Fijne Curaçaose dag vandaag!

 

PS: De Dag van Curaçao is iets anders dan de Dag van de Vlag (Dia di Bandera). Tijdens de Dag van de Vlag wordt gevierd gevierd dat de Eilandraad op 2 juli in 1951 voor het eerst bij elkaar kwam.

 

Meer Curaçao?

Ik schreef al vele artikelen over dit mooie stukje koninkrijk. Hier vind je al mijn blogs!

LAAT JE REACTIE ACHTER

DIT VIND JE VAST OOK LEUK OM TE LEZEN…