Uniek, knus en ruig: De vijf kleurige dorpjes van de Cinque Terre

Vijf dorpen, vijf keer anders en toch ook hetzelfde. Ruig, bergachtig, verre uitzichten over helderblauw water en toch schattig door de vele kleurtjes van de gevels die tegen de bergwanden zijn gebouwd. Waar ik het over heb? De Cinque Terre aan de Ligurische kust in Italië natuurlijk!

Eind mei was ik er. Een perfecte periode, omdat het dan wel al zomers warm is, maar (nog) niet te heet. Na een week rondreizen in Toscane, sloot ik mijn tiendaagse avontuur in Italië af in deze fotogenieke, pittoreske regio. In het zuidelijkste stuk van de Italiaanse Rivièra aan de Ligurische kust vind je de vijf dorpen van deze kleurrijke plek die op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat. Ik was er twee dagen; de eerste dag pakte ik de trein en deed ik de eerste drie aan, de tweede dag begon ik bij de laatste en ging ik wandelend en per trein door alle dorpen terug.

 

Vijf dorpen

Het treinstation van Corniglia ligt niet meteen in het dorp, waardoor je eerst een trap van 382 treden moet nemen om er te komen, of een shuttlebus, waar ik helaas eenmaal boven pas achter kwam.

Cinque Terre betekent eigenlijk vijf landen, maar vrij vertaald worden er vijf dorpen mee bedoeld. Riomaggiore, Manarola, Corniglia, Vernazza en Monterosso al Mare zijn alle vijf beeldschoon, ieder op zijn eigen manier. Welke van de vijf het mooiste is?

Monterosso is het minst kleurrijk en lijkt het minst op de andere vier, maar is daardoor juist wel uniek. Manarola bestaat uit een enkele straat, is daarmee een beetje saai, maar is wel knap vanaf de kust. Riomaggiore is ongelooflijk fotogeniek vanaf de kust, maar is erg toeristisch en druk. Het treinstation van Corniglia ligt niet meteen in het dorp, waardoor je eerst een trap van 382 treden moet nemen om er te komen (of een shuttlebus, waar ik helaas eenmaal boven pas achter kwam), maar heeft wél schitterende steegjes én een mooi viewpoint. En Vernazza is op een of andere manier het meest lieflijk en schattig. Ik kan niet kiezen, maar dat hoeft gelukkig ook niet. Lees en kijk vooral mee en laat je verrassen door deze mooiste dorpjes van Italië.

 

Riomaggiore

Pas de volgende dag neem ik het pad naar beneden, naar het haventje. Vanaf deze plek zie je achteruit kijkend het meest iconische beeld van de Cinque Terre: de klif van Riomaggiore.

Mijn uitvalsbasis is La Spezia, een stad ten zuiden van de dorpjes, waardoor mijn ontdekkingsreis begint bij Riomaggiore. Het is al halverwege de middag als ik met een bomvolle trein aankom in dit dorpje en ik moet even wennen aan de drukte en het toerisme. Steil omhoog struinend word je omver gelopen door een horde toeristen en andere bezoekers, word je overladen met souvenirwinkeltjes, kledingwinkeltjes, supermarktjes en vooral veel restaurantjes en als je om je heen kijkt wil je constant je camera pakken om foto’s te maken van de kleurige gebouwen die tegen de bergwand op prijken. Pas de volgende dag neem ik het pad naar beneden, naar het haventje. Vanaf deze plek zie je achteruit kijkend het meest iconische beeld van de Cinque Terre: de klif van Riomaggiore.

 

Manarola

Tussen de vijf dorpen is een wandelpad, de Sentiero Azzurro, aangelegd. Het gedeelte tussen Riomaggiore en Manarola heet Via dell’amore, het pad van de liefde. Dit deel van het pad is geregeld gesloten voor onderhoud en helaas ook als ik er ben. Maar met de trein ben je binnen een paar minuten in Manarola. Een winkelstraat vol met winkeltjes en restaurantjes, maar een stukje rustiger dan Riomaggiore, dat is waar Manarola uit bestaat. Aan het einde van de straat, richting de kust, loop je zo een stuk de klif op, van waar je een prachtig uitzicht over het dorpje hebt. Net iets minder fotogeniek dan grote broer Riomaggiore, maar je hebt de Cinque Terre niet gezien als je niet in Manarola bent geweest.

 

Corniglia

Toch wel mijn persoonlijke favoriet van de Cinque Terre is Corniglia. Uniek door de 382 tellende traptreden naar het dorp vanuit het treinstation, bestaat dit dorpje uit steegjes en een paar gezellige pleintjes. Geen hoofdstraat, zoals de andere dorpen, maar knusheid en gezelligheid overheersen hier. Aan het einde van de ‘hoofdsteeg’, bij het viewpoint, heb je een adembenemend uitzicht over zee. Met een beetje geluk (en geduld) vind je er een plekje op het terrasje. Wat een plek om te genieten van antipasti met een Italiaans wijntje!

 

Vernazza

In mijn guide lees ik dat het dorp nog niet zo lang geleden compleet is overstroomd. Nu zie je er niets meer van.

Het een-na-laatste dorpje van de Cinque Terre is Vernazza, door velen als het mooiste bevonden. Van bovenaf sowieso; het uitzicht op dit fraaie plekje heb je alleen als je voor het wandelpad kiest. Tussen Vernazza en Monterosso (het laatste dorpje) is het wandelpad open voor wandelaars en ik durf het aan om de hike van 3,5 kilometer door de groene bergen te maken, beginnend bij het laatste dorp. Niet alleen de steile trappen en paden benemen me mijn adem, ook de uitzichten over het helderblauwe water slagen erin. Ik schrijf er binnenkort een aparte blogpost over.

Na bijna twee uur kom ik aan in Vernazza en plof neer op een terrasje. Ik kijk uit op het haventje en zie mensen ongemakkelijk op het strandje liggen. In mijn guide van Rick Steves lees ik dat het dorp nog niet zo lang geleden compleet is overstroomd. Nu zie je er niets meer van. Met een volle maag loop ik later door de hoofdstraat van dit schattige dorpje, maak foto’s van bijna ieder gebouw en van de mensenmassa op dit kleine stukje Italië. Vernazza is echt beeldschoon.

 

Monterosso al Mare

Anders dan de andere vier dorpen is Monterosso minder kleurrijk en minder typisch Cinque Terre. Dit laatste dorpje heeft een groot strand en is daardoor erg toeristisch en heeft niet een typische klif, noch de echte gekleurde huisjes. Desalniettemin is Monterosso absoluut een bezoekje waard, zeker als je een dag over hebt om heerlijk te relaxen aan het strand.

Ik bezoek Monterosso aan het begin van mijn tweede dag en begin hier aan mijn hike richting Vernazza, maar niet voordat ik even het dorp in wandel. Na het passen van wat zomerjurkjes en een lekkere cappuccino waag ik me door het groen van de bergen richting het andere dorp. Monterosso is wat mij betreft niet het mooiste dorp, maar hoort zo bij de Cinque Terre, dat je hem niet mag overslaan.

 

Hoe kom je bij de Cinque Terre?

En dan tot slot: Hoe kom je er? Ik schrijf over wandelen en de trein, maar ik maakte toch een roadtrip met de auto? Klopt. Die auto parkeerde ik in La Spezia, ten zuiden van de Cinque Terre, waar ik verbleef. De vijf dorpen zijn namelijk niet bereikbaar per auto. Hotel Mary ligt pál tegenover het treinstation, waar de treinroute naar de dorpen begint. Een lucky, beter kon gewoon niet. En ook een lucky dat ik een parkeerplekje vond én een parkeerkaart van de aardige hotelreceptionist kreeg. Mocht je niet zo fortuinlijk zijn, bij het treinstation zelf schijnt ook parkeergelegenheid te zijn, uiteraard tegen betaling. Ik kocht een all-in treinkaartje voor twee dagen voor 29 euro (inclusief toegang tot het nationaal park en dus de wandeling) en kon zo tussen de dorpen ‘crossen’. Ideaal.

Weetjes:

  • De vijf dorpen van de Cinque Terre staan sinds 1997 op de Werelderfgoedlijst van Unesco;
  • De hike tussen Monterrosso en Vernazza (of andersom) is het pittigste stuk van het wandelpad tussen de dorpen, omdat het erg steil en heuvelachtig is. Ik deed er bijna twee uur over;
  • De trein tussen de dorpen zat geregeld stampvol. Niet prettig in de warmte. En dan was het nog maar mei;
  • Je kan, naast de trein en de benenwagen, ook per boot rondreizen tussen de dorpen;
  • Je kunt alle vijf de dorpen in een dag bezoeken, maar wil je alles goed zien en ervaren, dan zou ik er minstens twee dagen voor uittrekken;
  • De trap van het station naar het centrum van Corniglia is best te doen met zijn 382 treden. Juist als je het niet verwacht;
  • In Italië was ik ook in Rome, in Toscane en lang geleden aan de Adriatische kust en Venetië.

Geïnspireerd geraakt door deze prachtige streek of het prachtige Italië? Laat het weten in een reactie hieronder of neem contact met mij op.

2 Reacties

  1. Beantwoorden

    Denise

    24 augustus 2017

    Leuk Kim! Ik zie je blog nu pas. Ik herken veel beelden. Wel had je mooier weer; ik had ook wel zon (en dus geluk), maar in maart was het echt nog wat frisser en oogde het anders. Bij mij lag er haast niemand op het strand!

    • Beantwoorden

      Kim Annemarie

      26 augustus 2017

      Ik moest na het vrij rustige Toscane heel erg wennen aan de drukte in de Cinque Terre. ’s Ochtends vanuit Siena in een keer naar het noorden gereden. Foei, wat veel toeristen opeens! Ik kan me voorstellen dat als het wat vroeger in het jaar is, het wat rustiger is en dat het inderdaad anders oogt. Hoe dan ook, de Cinque Terre is echt prrrrrachtig!!

LAAT JE REACTIE ACHTER

DIT VIND JE VAST OOK LEUK OM TE LEZEN…